بــــــــــــــ یــــــــــ اوـــــــــــاد ــــــــــــــــــــــــــــــــه ؟
به یاد کسی که به امید دیدن دوباره او زنده ام
بهشت سرد نگاهت چقدر مبهم بود و گریه ات که دگر خود دلیل محکم بود
بهشت سبز دلم بی تو ای سرا پا درد تنور داغ عطش خانه ی جهنم بود
شبی که خسته تر از سایه آمدی دیدم که رد حادثه در چهره ات مجسم بود
واشک آی دمش گرم؛ این عصاره ی درد بر روی زخم عمیق دل تو مرهم بود
مرا به دست غرورت سپردی و رفتی شبی که بارش باران مدام نم نم بود
کاش ... می ماندی و اکنون دلم نوای خوش تری می نواخت
تا زنده ام ، هستی ، کجا ؟ در آبادی بعد تو همیشه خرابه دل
در خاطر و در یاد تو بعد از همیشه تنهای دل
مهم نیست که اکنون دلت به هوای کسی دیگر میتپد
مهم آن است که من برای همیشه تنهایم
آن هم فقط به خاطر تو
ای کاش می فهمیدی ...
